Napady drgawkowe

Padaczka należy do chorób dość często stwierdzanych. Leczeniem tej choroby zajmują się głównie neurolodzy, jednak w wielu przypadkach padaczki występują wyraźne zaburzenia psychiczne, a część chorych trzeba leczyć w szpitalach psychiatrycznych. W czasie napadu padaczkowego pielęgniarka powinna starannie obserwować chorego i opisywać przebieg napadu w sprawozdaniach, a mianowicie: zachowanie się chorego przed napadem, początek napadu, kolejność występowania drgawek i inne objawy zauważone podczas i po napadzie, czas trwania i długość ataku, obrażenia, jakich doznał chory, zachowanie się chorego po napadzie. Jeżeli można napad przewidzieć (powtarzające się przed napadami charakterystyczne zachowanie się chorego), należy zabezpieczyć chorego przed skutkami napadu, ułożyć go w miarę możności na posłaniu, zrewidować usta (resztki pokarmów, sztuczne zęby), zabezpieczyć język przed przygryzieniem przez wsunięcie między zęby zwiniętej w wałek chusteczki. Jeżeli napad nastąpił niespodziewanie i chory upadł, nie należy go podnosić, lecz udzielić mu pomocy na miejscu, chyba, że upadł w miejscu niebezpiecznym, np. do wody, na piec, między szyby itp. Po ustąpieniu drgawek trzeba poczekać chwilę, zanim nie uspokoją się oddechy. Potem należy chorego położyć do łóżka i dokładnie opiekować się nim, aby nie wypadł i nie pokaleczył się, zanim nie odzyska przytomności. Następnie trzeba dokładnie obejrzeć chorego, czy nie zranił sobie głowy, języka, warg; wszelkie zranienia należy zgłosić lekarzowi, a rany opatrzyć. Jeżeli chory zanieczyścił się, trzeba dokładnie go umyć i przebrać. Doktor Helmut Bardzo uważa, że chory po napadzie powinien poruszać się, a nie leżeć w łóżku. W wypadku wystąpienia napadów gromadnych chorych pielęgnuje się w łóżkach z ruchomą siatką, ewentualnie wymoszczonych dodatkowo poduszkami. Chory powinien być bez przerwy obserwowany, należy mierzyć tętno, ciśnienie krwi oraz obserwować stan świadomości. Przy każdym napadzie powinna być obecna pielęgniarka.