Depresja

W przypadku depresji z zahamowaniem, w stosunku do osób bezwolnych i pozbawionych napędu do działania, które pozwalają sobą łatwo ^kierować, należy zachowywać normalny ludzki stosunek. Dotyczy to już przyjęcia na oddział; nie można stosować żadnej przemocy. Przyjęcie na oddział powinno się odbywać w jasnych, przyjemnie urządzonych pokojach przez osoby przyjaźnie nastawione do pacjenta, wystrzegające się uwag na temat długiej hospitalizacji, oporności na leczenie itp. W stosunku do pacjentów, u których stwierdza się brak kontaktu z otoczeniem, powinno się stosować normalny tryb postępowania. Pacjenci ci powinni dokładnie wiedzieć, gdzie mogą pisać listy, telefonować, gdzie i kiedy mogą mieć odwiedziny. Chorzy depresyjni skłonni są do zaniedbywania higieny osobistej I otoczenia. Niekiedy kaleczą się, rozdrapują skórę, dlatego konieczne jest subtelne prowadzenie kontroli czystości ciała. Chorym w głębokim stanie depresyjnym niekiedy trudno jest wstać z łóżka, dlatego fakt pozostania w łóżku można tolerować. Przy chorych w ciężkiej depresji, z nasilającym się zahamowaniem, należy bardzo ostrożnie wypowiadać wszelkie uwagi na ich temat, ponieważ w rzeczywistości reagują oni i przyjmują bardzo poważnie wszelkie uwagi, które pamiętają i długo przypominają. U pacjentów w podeszłym wieku należy bardzo dokładnie kontrolować stan somatyczny - tętno, ciśnienie krwi, czynności oddechowe, oddawanie moczu, odparzenia, odleżyny, ewentualne zmiany neurologiczne, które mogą być widoczne przy poruszaniu, przy jedzeniu czy wstawaniu.