Zachowanie pielegniarki wobec pobudzonego pacjenta

Zachowanie się pielęgniarki wobec chorych podnieconych musi być zawsze spokojne, opanowane, a przede wszystkim chorzy muszą ją cenić i szanować, powinna mieć duży autorytet wśród chorych. Bardzo szkodliwa w opiece nad chorymi podnieconymi jest nadmierna ruchliwość i ciągłe interweniowanie (nie znaczy to jednak, że pielęgniarka ma się zachowywać biernie, widząc, że chory jest groźny dla otoczenia, niszczy odzież czy sprzęt szpitalny itp.). Chorzy zazwyczaj sami się uspokajają, jeżeli się ich nie rozdrażnia. W tym przypadku obowiązkiem pielęgniarki jest najpierw starannie obserwować chorego i w miarę możliwości usunąć czynnik powodujący podniecenie i zachować spokój. Na ataki chorych, słowne lub czynne, nie wolno reagować w taki sam sposób. Odpowiadanie choremu, gdy jest podniecony, jest bezcelowe i szkodliwe, dolewa tylko przysłowiowej oliwy do ognia i wywołuje jeszcze większe podniecenie. Kiedy chorzy się kłócą, należy ich w miarę możności łagodnie rozdzielić, bez słów i robienia wymówek nie stając po stronie żadnego z chorych, a co najwyżej przyznając rację każdemu z nich. Najlepszym sposobem jest odwrócić uwagę chorych od przedmiotu sporu i zająć czymś, co ich może w danej chwili zainteresować, najlepiej pytaniem w sprawie, która ich bardzo zajmuje. Pielęgniarki, które dobrze znają chorych, okazują im życzliwość, i do których chorzy mają zaufanie, zawsze sobie łatwo radzą w takich sytuacjach.